27 maart Wellness dag in Delfgauw heren en dames!

Lieve vrienden en... lees meer


€ 2.795
 

Wie zijn wij?

Joyce

Toen 5 jaar geleden het eerste Pink Ribbon magazine uitkwam, was ik meteen gegrepen door het feit dat de gehele opbrengst van dit blad naar onderzoek naar de vroege opsporing van borstkanker gaat. Als je weet dat 1 op de 8 vrouwen borstkanker krijgt, betekent dit dat er altijd iemand in je omgeving is die hierdoor getroffen wordt, en je zelf natuurlijk ook die kans loopt. Daar moet wat aan gedaan worden vind ik. Vanaf dat moment ben ik in oktober altijd in de weer om al mijn vriendinnen zoveel mogelijk bladen te laten kopen. En bij zoveel mogelijk mensen aandacht voor borstkanker te vragen.

Vorig jaar zag ik op de site van Pink Ribbon dat er vrijwilligers werden gevraagd, en heb ik me meteen aangemeld. Op de allereerste bijeenkomst van de vrijwilligers hoorde ik over de A SistersHope 60K walk. Dat ga ik volgend jaar doen besloot ik terplekke. De uitdaging om en 60 kilometer te lopen, (terwijl ik nooit sport), en € 1500, - in te zamelen, ga ik graag aan.

Ik heb mijn zus gevraagd of ze met me mee wil doen, en dat doet ze. Annemiek Zeeman heb ik bij Pink Ribbon ontmoet, en haar en Isolde mocht ik vorig jaar inhalen in het Olympisch stadion, na het volbrengen van hun wandeling.

Mijn zus en ik zijn naar de reünie van ASistersHope 2008 geweest om een beetje de sfeer te proeven, en te zien wat we konden verwachten. Het heeft ons gesterkt om definitief mee te doen dit jaar. Aangezien Annemiek en Isolde ook weer gingen lopen, was het plan om een team te vormen al snel geopperd. Eind maart vonden we onze laatste sister: Marjo, en vanaf dat moment zijn we Team SaenSisters.

Ik ben druk in training, veel kilometers lopen, en samen verzinnen we acties om geld op te halen. En, net als Obama, zeggen wij: “Yes, we can!!!
 


Foto van Joyce

 
 
Marjo

Hallo, ik ben Marjo en ben 48 jaar, getrouwd met Ton en samen hebben we twee kinderen, een zoon van 24 jaar en een dochter van 20 jaar.

Mijn inzet in de strijd tegen kanker doe ik nu al zo’n tien jaar, ik ben wijkmanager van het Koningin Wilhelmina Fonds (KWF).

Waarom dan ook nog deze wandeling?
Omdat elke dag 3287 mensen te horen krijgen dat ze borstkanker hebben.
In 2007 behoorde ik ook tot die groep mensen.
Gelukkig kan ik zeggen dat ik overleefster ben maar dat geldt helaas niet voor iedereen.
Daarom doe ik de A Sisters Hope 60 K Walk, wandelen in de strijd tegen borstkanker. Samen met mijn zusjes staan we sterk.
 


Foto van Marjo

 
 
Annemiek

Vorig jaar bleek de tijd rijp om een deel van mijn drukke bestaan te gaan wijden aan vrijwilligerswerk en wél bij Stichting Pink Ribbon.

Waarom? Omdat lijdzaam toekijken hoe andere mensen ziek zijn mij een gevoel van onmacht geven! Nadat eerst mijn moeder aan longkanker overleed en daarna mijn tante en een iemand waarmee ik zing in bij Chemistry borstkanker kregen (en hier beide gelukkig van zijn genezen), kon ik het gewoon niet langer over mijn kant laten gaan! Dit gevoel gaf mij de 'drive' om door me in mijn vrije tijd in te zetten voor anderen, werkelijks iets te kunnen beteken en hopelijk bij te dragen aan een hoopvolle toekomst voor kankerpatienten.
 
Toen vorig jaar bleek dat ik middels mijn hobby wandelen ook nog eens een fantastische financiele bijdrage kan leveren voor onderzoek naar borstkanker, was mijn inschrijving bij  A Sisters Hope snel gerealiseerd. En ondanks het feit dat ik mij alleen inschreeft.... bleek alweer snel "You never walk alone....."  Dit jaar verheug ik me daarom enorm op de deelname met mijn Saensisters.

Foto van Annemiek

 
 
Isolde

Ik ben 50 jaar, geboren Amsterdamse, en woon 33 jaar in de Zaanstreek. Op het Kalf in Zaandam leef ik een gelukkig leven met mijn man en onze twee kinderen zoon (17 jaar) en dochter (14 jaar).
Dit werd wreed verstoord toen bij mij eind 2007/ begin 2008 borstkanker werd geconstateerd. Een operatie en 6 weken bestraling volgde.
Vanaf mei 2008 probeer ik de draad van mijn leven weer op te pakken. Werken, sporten, op tijd ontspannen en heel veel genieten van alle leuke dingen in het leven.
In juni 2008 zag ik op  internet de site van A Sister’s Hope. Ik heb een tijd getwijfeld maar uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en mezelf voor de wandeling ingeschreven.
Omdat ik geen zin had om alleen te wandelen ben ik op de website gaan zoeken naar een wandelmaatje. Annemiek Zeeman woont in Zaandijk niet ver bij mij in de buurt. Na wat heen en weer gemail bleek er al snel een click te zijn. Zeker toen we het over onze  poezen Maartje en Twister hadden. In juli 2008 was de eerste ontmoeting en snel daarna besloten wij samen de strijd aan te gaan op 11 en 12 oktober 2008.
Het was een geweldige ervaring, met veel lachen, huilen en saamhorigheid. We besloten al snel dat we het jaar daarop weer wilde wandelen maar dan met een team: de Saensisters.
In januari van dit jaar zijn we begonnen met een zoektocht en nu is het team compleet. Het team bestaat uit Annemiek, Bianca, Joyce, Marjo en ondergetekende. We verzinnen ludieke acties om aan sponsorgeld te komen en het gaat ons zeker lukken om het totale bedrag binnen te halen.
Ik ben ontzettend blij dat ik deze meiden heb leren kennen. Samen gaan we er een geweldige tijd van maken waarin we heel veel geld gaan ophalen voor nog meer en beter onderzoek naar borstkanker.

Foto van Isolde
 

Bianca

Ik ben de zus van Saensis Joyce en samen wil ik de wandeling volbrengen met mijn Saenzusjes Joyce, Annemiek, Marjo en Isolde.
In woon in Hoofddorp en heb een zoon van 9 jaar. Ik  leerde tijdens de reunie van A Sister's Hope Walk in 2008 Annemiek en Isolde kennen. Toen waren de plannen nog in een pril stadium. Nu gaan we ervoor en stimuleren elkaar om ons voor te bereiden op de grote wandeling in oktober.
Nog een paar weken en dan storten we ons op ons eerste Saensisters evenement. Het wordt een groot succes.



 
foto Bianca

 

Irma
En jawel een nieuw zusje van 48 jaar is geboren in 2009!
Ik had in 2008 op de televisie de binnenkomst in het Olympisch stadion gezien van de 60K Walk en dacht, "daar wil ik volgend jaar bij zijn". Ik heb mij  samen met een ex-collega ingeschreven en we hebben 10 en 11 oktober 2009 meegelopen.
Begin dit jaar leerde ik Annemiek kennen  via ons vrijwilligerswerk bij Pink Ribbon. Zij nodigde mij uit om tijdens de wandeling bij haar te komen slapen. Ook werd ik uitgenodigd voor het SaenSisters evenement in juni en augustus van dit jaar. Hier leerde ik de rest van de zusjes kennen.
De wandeling is achter de rug. Het meest bijzondere vond ik de sterke saamhorigheid. Het gaat er niet om hoe hard je loopt of hoe snel, maar om MET Z'N ALLEN binnen te komen.

Waarom zet ik mij hiervoor in
Mijn moeder heeft 4x borstkanker gehad in haar leven en is er uiteindelijk in 2000 aan overleden. De eerste keer was ze 31 jaar, ik was toen amper 3 jaar, dus ik kan mij daar niets van herinneren. Gelukkig heeft ze het toen overleeftd en heb ik mijn moeder mogen leren kennen. Toen ik 17 was kwam de borstkanker terug in haar andere borst. Ook toen overleefde zij het. Op mijn 27e keerde de kanker terug op het litteken van de laatste operatie. De vierde keer zat het in haar botten als uitzaaiing van de borstkanker. Ze is na een moedige strijd van drie jaar op 66-jarige leeftijd in 2000 overleden .

Ik heb 12 jaar geleden een DNA onderzoek laten doen. Gelukkig hebben wij niet de erfelijke genen die borstkanker kunnen veroorzaken. Wel is er een verhoogd risico.
Omdat dit soort onderzoek erg belangrijk is en er veel geld voor nodig is, heb ik mij jaren geleden al aangemeld als donateur bij het KWF. Vorig jaar ben ik vrijwilliger en vriendin geworden bij Pink Ribbon. 

Ieder kind heeft het recht om zijn moeder te leren kennen en ik hoop dat er uitendelijk iets wordt gevonden om deze vreselijke ziekte te bestrijden. Ik loop daar graag ieder jaar 60 kilometer voor.


foto Irma