Wie zijn wij?Joyce
Toen 5 jaar geleden het eerste Pink Ribbon magazine uitkwam, was ik meteen gegrepen door het feit dat de gehele opbrengst van dit blad naar onderzoek naar de vroege opsporing van borstkanker gaat. Als je weet dat 1 op de 8 vrouwen borstkanker krijgt, betekent dit dat er altijd iemand in je omgeving is die hierdoor getroffen wordt, en je zelf natuurlijk ook die kans loopt. Daar moet wat aan gedaan worden vind ik. Vanaf dat moment ben ik in oktober altijd in de weer om al mijn vriendinnen zoveel mogelijk bladen te laten kopen. En bij zoveel mogelijk mensen aandacht voor borstkanker te vragen.
Vorig jaar zag ik op de site van Pink Ribbon dat er vrijwilligers werden gevraagd, en heb ik me meteen aangemeld. Op de allereerste bijeenkomst van de vrijwilligers hoorde ik over de A SistersHope 60K walk. Dat ga ik volgend jaar doen besloot ik terplekke. De uitdaging om en 60 kilometer te lopen, (terwijl ik nooit sport), en € 1500, - in te zamelen, ga ik graag aan. Annemiek Zeeman heb ik bij Pink Ribbon ontmoet, en haar en Isolde mocht ik vorig jaar inhalen in het Olympisch stadion, na het volbrengen van hun wandeling.
Mijn zus en ik zijn naar de reünie van ASistersHope 2008 geweest om een beetje de sfeer te proeven, en te zien wat we konden verwachten. Ook dit jaar doe ik weer mee. Ook Annemiek, Marjo en Isolde lopen weer mee. Net als Obama, zeggen wij: “Yes, we can!!!”
Joyce
Marjo
Hallo, ik ben Marjo en ben 50 jaar, getrouwd met Ton en samen hebben we twee kinderen, een zoon van 25 en een dochter van 21
Marjo
Mijn inzet in de strijd tegen kanker doe ik nu al zo’n tien jaar, ik ben wijkmanager van het Koningin Wilhelmina Fonds (KWF).
Waarom dan ook nog deze wandeling?
Omdat elke dag 3287 mensen te horen krijgen dat ze borstkanker hebben.
In 2007 behoorde ik ook tot die groep mensen.
Gelukkig kan ik zeggen dat ik overleefster ben maar dat geldt helaas niet voor iedereen.
Daarom doe ik de A Sisters Hope 60 K Walk, wandelen in de strijd tegen borstkanker. Samen met mijn zusjes staan we sterk.
Annemiek
Twee jaar geleden bleek de tijd rijp om een deel van mijn drukke bestaan te gaan wijden aan vrijwilligerswerk en wél bij Stichting Pink Ribbon.
Waarom? Omdat lijdzaam toekijken hoe andere mensen ziek zijn mij een gevoel van onmacht geven! Nadat eerst mijn moeder aan longkanker overleed en daarna mijn tante en een iemand waarmee ik zing in bij Chemistry borstkanker kregen (en hier beide gelukkig van zijn genezen), kon ik het gewoon niet langer over mijn kant laten gaan! Dit gevoel gaf mij de 'drive' om door me in mijn vrije tijd in te zetten voor anderen, werkelijks iets te kunnen beteken en hopelijk bij te dragen aan een hoopvolle toekomst voor kankerpatienten.
Toen vorig jaar bleek dat ik middels mijn hobby wandelen ook nog eens een fantastische financiele bijdrage kan leveren voor onderzoek naar borstkanker, was mijn inschrijving bij A Sisters Hope snel gerealiseerd. En ondanks het feit dat ik mij alleen inschreeft.... bleek alweer snel "You never walk alone....." Dit jaar verheug ik me daarom enorm op de deelname met mijn Saensisters.
Annemiek
Isolde
Ik ben 52 jaar, geboren Amsterdamse, en woon 33 jaar in de Zaanstreek. Op het Kalf in Zaandam leef ik een gelukkig leven met mijn man en onze twee kinderen zoon (18 jaar) en dochter (15 jaar).
Dit werd wreed verstoord toen bij mij eind 2007/ begin 2008 borstkanker werd geconstateerd. Een operatie en 6 weken bestraling volgde.
Vanaf mei 2008 probeer ik de draad van mijn leven weer op te pakken. Werken, sporten, op tijd ontspannen en heel veel genieten van alle leuke dingen in het leven.
In juni 2008 zag ik op internet de site van A Sister’s Hope. Ik heb een tijd getwijfeld maar uiteindelijk de stoute schoenen aangetrokken en mezelf voor de wandeling ingeschreven.
Omdat ik geen zin had om alleen te wandelen ben ik op de website gaan zoeken naar een wandelmaatje. Annemiek Zeeman woont in Zaandijk niet ver bij mij in de buurt. Na wat heen en weer gemail bleek er al snel een click te zijn. Zeker toen we het over onze poezen Maartje en Twister hadden. In juli 2008 was de eerste ontmoeting en snel daarna besloten wij samen de strijd aan te gaan op 11 en 12 oktober 2008.
Het was een geweldige ervaring, met veel lachen, huilen en saamhorigheid. We besloten al snel dat we het jaar daarop weer wilde wandelen maar dan met een team: de Saensisters.
In januari van dit jaar zijn we begonnen met een zoektocht en nu is het team compleet. Het team bestaat uit Annemiek, Joyce, Marjo, en ondergetekende. We verzinnen ludieke acties om aan sponsorgeld te komen en het gaat ons zeker lukken om het totale bedrag binnen te halen.
Ik ben ontzettend blij dat ik deze meiden heb leren kennen. Samen gaan we er een geweldige tijd van maken waarin we heel veel geld gaan ophalen voor nog meer en beter onderzoek naar borstkanker. Op 8 en 9 oktober 2011 gaan we weer knallen.
Isolde
|
